انتشارات تاجیک، نشر تاجیک

گرامر درس اول

عبارتهاى اسمى (شبه جمله‏ هاى اسمى)
عبارتهاى اسمى يا Noun Clause می‏توانند همانند يك اسم در جمله بكار روند. گاه ممكن است عبارت اسمى، يك جمله سؤالى باشد. در اين حالت اين سؤالات را به‏ صورت يك جمله خبرى در آورده (يعنى آن را از حالت سؤالى خارج میكنيم)، سپس آن را به‏ دنبال يك عبارت مقدماتى مانند: I don't remember (بياد نمیآورم)، I don't know (نمیدانم) Please tell me (لطفا به من بگو) بكار میبريم. اگر جمله عبارت اسمى زمان حال ساده يا گذشته ساده باشد، وقتى كه جمله عبارت اسمى را از حالت سؤالى خارج میكنيم، افعالى كمكى did ، does ، do را هم حذف میكنيم. اگر زمان گذشته ساده باشد، قسمت دوم فعل را بكار می‏بريم. اگر زمان حال ساده باشد، از قسمت اول فعل (كه در سوم شخص مفرد s يا es مى‏گيرد) استفاده میكنيم.


? When will they arrive

مثال: 1- آنها چه موقع خواهند رسيد؟

     .I don't know when they will arrive

     نمی‏دانم آنها چه موقع خواهند رسيد.

 ?Where does Ahmad come from

2- احمد اهل كجاست؟

     .I don't know where Ahmad comes from

     نمی‏دانم احمد اهل كجاست.

  ?Where do they come from

3- آنها اهل كجا هستند؟

     ?Do you know where they come from

     آيا میدانى آنها اهل كجا هستند؟

 ?Who types the letters

4- چه كسى نامه ‏ها را تايپ میكند؟

     .I don't know who types the letters

     نمی‏دانم چه كسى نامه ‏ها را تايپ می ‏كند.

 .I don't know who lives in that apartment

5- من نمی‏دانم چه كسى در آن آپارتمان زندگى مى‏كند.

. We don't know what will happen next

6- ما نمی‏دانم بعد چه اتفاقى خواهد افتاد.

? Do you remember who(m) you saw there

7- آيا به ياد میآورى چه كسى را در آنجا ديدى؟

?Do you remember what she said

8- آيا به ياد میآورى او چه گفت؟

 .I know when they will arrive

9- میدانم آنها چه موقع خواهند رسيد.

 .I know when he telephoned her

10- می‏دانم او چه موقع به او تلفن كرد.

 ?Do you know where they live

11- آيا شما میدانيد آنها كجا زندگى می كنند؟

?Does he know where you work

12- آيا او میداند شما كجا كار می ‏كنيد؟

  زمان آينده با   be going to  (آينده با قصد)


وقتى درباره‏ ى چيزهايى صحبت مى‏كنيم كه از قبل درباره‏ ى انجام آنها تصميم گرفته شده يا می‏دانيم كه در زمان آينده حتما رخ خواهند داد، از زمان آينده با be going to استفاده مى‏ كنيم.


طرز ساختن اين زمان به صورت زير مى ‏باشد.


I am
 قيد زمان +قيد حالت+ قيد مكان+ مفعول + (قسمت اول فعل) مصدر بدون He / She / It is + going to+to
We / You / They are


مثال:

. I usually have lunch at home. Today I am going to have lunch at a restaurant

من معمولاً در منزل ناهار می‏خورم. امروز قصد دارم در رستوران ناهار بخورم.

 .He usually eats cheese for breakfast. Today he is going to have butter for breakfast

او معمولاً براى صبحانه پنير میخورد. امروز او تصميم دارد براى صبحانه كره بخورد.

.She usually leaves home at 8. Today she is going to leave home at 7

او معمولاً ساعت هشت خانه را ترك می‏كند. امروز قصد دارد ساعت 7 خانه را ترك كند.

 .We usually travel by bus in the summer. This summer we are going to travel by train

ما معمولاً در تابستان با اتوبوس سفر مى‏كنيم. تابستان امسال قصد داريم با قطار سفر كنيم.

.They usually call us on Tuesdays. This week they are going to call us on Monday

آنها معمولاً سه شنبه‏ ها به ما تلفن میزنند. اين هفته آنها تصميم دارند روز دوشنبه به ما تلفن بزنند.

براى سؤالى كردن اين زمان are ،is  ،am  را اول جمله قرار میدهيم و براى منفى كردن اين زمان، بعد از اين سه فعل كمكىnot  قرار می‏دهيم.
مثال:

 ?Are you going to invite John to your party

آيا قصد دارى جان را به مهمانيت دعوت كنى؟

 ?I'm not going to have breakfast this morning. I'm not hungry

قصد ندارم امروز صبح صبحانه بخورم. گرسنه نيستم.

?What is your brother going to buy for you

برادرت قصد دارد براى تو چه چيزى بخرد؟